Ludzie żądają znaku. "Daj nam znak, a uwierzymy."
Chłopak mówi do dziewczyny: "Jeśli mi udowodnisz, że jesteś … to pokocham cię."
Dobrze czujemy, że to tak nie działa.
Miłość, wiara nie jest na zawołanie.
Tymi mi dasz, udowodnisz, pokażesz, a ja cię pokocham, uwierzę.
Żaden znak nie będzie wam dany.
Bo patrzysz na Niego, na Chrystusa, a i tak widzisz tylko siebie.
Bo patrzysz na nią, a i tak widzisz tylko siebie.