V Synod Archidiecezji Warszawskiej w naszej parafii

„Wy jesteście światłością świata” – zaproszenie do wspólnej modlitwy, rozmowy i odpowiedzialności

Abp Adrian Galbas prosi wiernych o pomoc w rozeznaniu, co w naszym lokalnym Kościele jest dobre i wymaga umocnienia, a co potrzebuje zmiany. Synod jest zaproszeniem do modlitwy, słuchania i odpowiedzialnej rozmowy — dla wszystkich parafian, nie tylko dla osób już zaangażowanych we wspólnoty.

Osoby odpowiedzialne za etap parafialny — ks. Proboszcz wyznaczył osoby, które pomagają przygotować prace V Synodu Archidiecezji Warszawskiej w naszej parafii.

Dlaczego warto zainteresować się Synodem — chcemy pokazać, dlaczego może on być ważny dla każdego z nas i dlaczego zależy nam na udziale parafian.

Hasło Synodu jest skierowane do każdego ochrzczonego — Jezus mówi w czasie teraźniejszym: nie „może kiedyś będziecie” ani „powinniście się stać”, lecz „wy jesteście”.

„Wy jesteście światłością świata”

Ewangelia według św. Mateusza 5,14

W tych słowach jest zaufanie — do naszej wiary, doświadczenia, pytań i darów, ale także do wątpliwości i trudnych przeżyć.

Arcybiskup Adrian prosi nas o pomoc — mamy spokojnie porozmawiać o lokalnym Kościele: co jest dobre i wymaga umocnienia, a co potrzebuje zmiany.

To nie jest zaproszenie tylko dla aktywnych — nie trzeba należeć do rady lub wspólnoty ani znać dokumentów kościelnych. To zaproszenie dla każdego z naszej parafii.

Synod pomaga Arcybiskupowi rozpoznać sytuację — wierni przedstawiają potrzeby i najważniejsze wyzwania Kościoła warszawskiego.

Synod nie jest parlamentem ani referendum — nie głosujemy nad prawdami wiary. Ostateczna odpowiedzialność należy do Arcybiskupa, a w sprawach parafii — do ks. Proboszcza.

Wysłuchanie wiernych ma realne znaczenie — decyzje mogą być lepsze, jeśli wcześniej zostaną naprawdę usłyszane doświadczenia ludzi.

Głosy trafią dalej — wnioski naszej parafii zostaną zebrane w syntezie, przedstawione na poziomie dekanatu i przekazane Sekretariatowi Synodu; pomogą określić tematy dalszych prac.

„Prawdziwy postęp rodzi się zawsze z serca otwartego na drugiego człowieka, z rozumu gotowego do słuchania oraz z woli, która szuka bardziej tego, co jednoczy, aniżeli tego, co dzieli.”

Leon XIV, encyklika Magnifica humanitas, nr 15

To jest postawa synodalna — otwartość na drugiego, gotowość słuchania i szukanie tego, co łączy — również przy różnych doświadczeniach, poglądach i ocenach.

Prace odbywają się pod kierunkiem ks. Proboszcza — i w uzgodnieniu z nim; to Proboszcz kieruje życiem duszpasterskim parafii.

Ksiądz Proboszcz wskazał osoby odpowiedzialne za organizację etapu parafialnego — ich zadaniem jest zapraszanie uczestników, zbieranie pytań i tematów, przygotowanie spotkań oraz pomoc w opracowaniu syntezy głosów parafian.

Osoby odpowiedzialne współpracują z ks. Proboszczem i całym zespołem — mają zadbać, aby różne głosy zostały uczciwie usłyszane, uporządkowane i przekazane dalej; decyzje pozostają w kompetencji ks. Proboszcza lub Arcybiskupa.

Współodpowiedzialność świeckich wynika z chrztu i bierzmowania — nie jest uprzejmym dodatkiem przyznanym przez duchownych. Każdy otrzymuje własne powołanie, dary i odpowiedzialność za misję Kościoła.

Duchowni i świeccy tworzą jeden Lud Boży — mają różne zadania i zakresy odpowiedzialności, ale należą do jednej wspólnoty uczniów Chrystusa i razem uczestniczą w jej misji.

Synodalność jest sposobem bycia Kościołem — to wspólne słuchanie Słowa Bożego, siebie nawzajem i rozeznawanie tego, do czego wzywa nas Duch Święty — nie tylko seria zebrań.

Celem jest misja, nie samo zarządzanie — chodzi o prowadzenie ludzi do spotkania z Chrystusem, służenie ich zbawieniu i docieranie z Ewangelią do innych.

Komunia, uczestnictwo i misja — budujemy jedność, zapewniamy rzeczywisty udział wiernych i wspólnie odpowiadamy za obecność Ewangelii w świecie.

„Udział ochrzczonych w procesach decyzyjnych oraz ich współodpowiedzialność za misję dokonują się za pośrednictwem rzeczywistych, a nie jedynie nominalnych organów uczestnictwa.”

Leon XIV, encyklika Magnifica humanitas, nr 87

Potrzebujemy osób o różnych doświadczeniach — młodych i starszych, kobiet i mężczyzn, zaangażowanych we wspólnoty i dotąd nieuczestniczących w życiu parafii.

Zapraszamy nie tylko przekonanych i zadowolonych — także osoby wątpiące, rozczarowane, krytyczne, zranione albo czujące się pomijanymi.

Także tych, którzy bywają rzadko lub się oddalili — ich doświadczenie może pomóc zobaczyć to, czego osoby stale obecne już nie dostrzegają.

Osoby po rozwodzie i żyjące w nowych lub niesformalizowanych związkach — a także samotni rodzice i ich bliscy — chcemy rozmawiać o towarzyszeniu bez wykluczania i bez rezygnowania z nauczania Kościoła.

Potrzebny jest głos kobiet — ich doświadczenie, odpowiedzialność i miejsce w Kościele.

Trudne pytanie może być szczególnie cenne — zwłaszcza jeśli ktoś dotychczas bał się je wypowiedzieć.

Silne podziały społeczne — coraz trudniej spokojnie rozmawiać o sprawach wspólnych, a różnica poglądów bywa traktowana jak powód do zerwania relacji.

Agresja, niechęć, izolowanie i ostracyzm — możemy być ofiarami takich zachowań, ale czasem — również nieświadomie — stawać się ich sprawcami wobec osób myślących inaczej.

Samotność i lęk przed odrzuceniem — w pracy, środowisku, a czasem nawet w rodzinie; brakuje bezpiecznego miejsca na wątpliwości, rozterki i niepewność.

Niepewność jutra — wojna blisko polskich granic, szybkie przemiany społeczne i kulturowe oraz rozwój technologii i sztucznej inteligencji budzą obawy o przyszłość naszą, dzieci i wnuków.

Warszawa jest miastem migracji, wielu kultur i religii — Vademecum wskazuje migrację wewnętrzną i zewnętrzną oraz obecność ukraińskich uchodźców jako nowe wyzwanie duszpasterskie. Potrzebujemy relacji ponad różnicami pochodzenia, kultury i wyznania.

To są znaki czasu, na które Kościół powinien odpowiedzieć — Synod daje miejsce do spotkania, spokojnej rozmowy i wspólnego szukania rozwiązań — nie wszystkich od razu, ale konkretnych i możliwych.

„Odbudowywać znaczy dzisiaj uznać, że pośród wielości głosów i wizji, przypominającej niekiedy rozproszenie języków, istnieje jednak pewna świetlana możliwość, polegająca na budowaniu razem, przemieniając różnorodność w zasób i czyniąc ze słuchania i dialogu wspólną przestrzeń, w której mogą wzrastać sprawiedliwość i braterstwo.”

Leon XIV, encyklika Magnifica humanitas, nr 10

„Zadaniem całego Ludu Bożego, a zwłaszcza pasterzy i teologów, jest z pomocą Ducha Świętego wysłuchiwanie, rozważanie i interpretowanie w świetle słowa Bożego różnych form wypowiedzi naszych czasów.”

Leon XIV, encyklika Magnifica humanitas, nr 22; cytat z Gaudium et spes

Wielu młodych oddala się od wiary i Kościoła — to nie tylko statystyka, lecz doświadczenie wielu rodzin — często dotyczące własnych dzieci lub wnuków.

Pew Research Center — w międzynarodowym badaniu Polska miała największą różnicę międzypokoleniową w cotygodniowym uczestnictwie w praktykach religijnych.

CBOS — polskie badania również pokazują, że spadek wiary i praktyk najszybciej przebiega wśród najmłodszych.

Zamiast tylko się skarżyć — pytamy — czego nie usłyszeliśmy, co zaniedbaliśmy i co możemy jeszcze zrobić.

Warszawska rzeczywistość rodzinna — według Narodowego Spisu Powszechnego Ludności i Mieszkań 2021 (NSP 2021) w Warszawie niemal 59 tys. rodzin tworzyły pary pozostające w związkach niesformalizowanych. Stanowiły one około 12,4% wszystkich rodzin. Ponadto blisko 149 tys. mieszkańców miało prawny stan cywilny „rozwiedziony” lub „rozwiedziona”.

Małżeństwa zawierane w Warszawie — w 2023 r. małżeństwa wyznaniowe ze skutkami cywilnymi stanowiły 35,7% małżeństw zawartych w mieście.

Jak rozumieć te liczby — nie pozwalają policzyć „par niesakramentalnych” ani oceniać sytuacji religijnej konkretnych osób. Pokazują jednak skalę kryzysów, rozpadu małżeństw i życia poza modelem małżeństwa sakramentalnego.

Pytanie duszpasterskie — jak wspierać małżeństwa przeżywające kryzys oraz towarzyszyć osobom po rozwodzie i żyjącym w nowych lub niesformalizowanych związkach — bez wykluczania i bez przemilczania nauczania Kościoła.

Źródła danych: GUS, „Rodziny w Polsce w świetle wyników NSP 2021”; Urząd Statystyczny w Warszawie, „Panorama dzielnic Warszawy w 2023 r.”.

Dziewięć obszarów rozmowy wskazanych w Vademecum

• relacje duchownych i świeckich oraz przeciwdziałanie klerykalizmowi;
• parafia jako prawdziwa wspólnota, nie tylko miejsce korzystania z usług religijnych;
• rola rad parafialnych i przejrzystość podejmowanych decyzji;
• piękno liturgii oraz przygotowanie do sakramentów;
• nowe formy duszpasterstwa dzieci i młodzieży;
• formacja dorosłych i rodzin oraz głos kobiet;
• przygotowanie przyszłych księży do współpracy ze świeckimi;
• misyjność całego Kościoła;
• otwartość na osoby pozostające na obrzeżach Kościoła.

Lista nie jest zamknięta — każdy może zgłosić inny temat ważny dla naszej parafii albo Archidiecezji.

Nie organizujemy wielkiej debaty — nie ma wygrać ten, kto mówi najgłośniej lub najłatwiej formułuje argumenty.

Najpierw modlitwa i Słowo Boże — potem spokojna rozmowa w niewielkich grupach metodą „Rozmowy w Duchu Świętym”, zalecaną w procesie synodalnym Kościoła.

Każdy otrzyma czas — słuchamy bez przerywania, natychmiastowego oceniania i układania odpowiedzi, zanim druga osoba skończy mówić.

Arcybiskup Adrian mówi o pięciokrotnej odwadze

• odwaga osobistego rozeznania;
• odwaga mówienia;
• odwaga słuchania;
• odwaga rozumienia;
• odwaga zmiany.

Najważniejsze: słuchać także człowieka, który myśli inaczej — przynosi trudne świadectwo albo krytykę. Nie musimy się zgadzać, ale możemy próbować zrozumieć.

Słuchanie nie oznacza rezygnacji z prawdy — prawda nie jest przedmiotem głosowania; jesteśmy jednak wezwani, aby dzielić się nią łagodnie, bez przemocy, upokarzania i dominacji.

„Kościół „nie chce rościć sobie prawa do posiadania prawdy”, ponieważ prawda nie jest terytorium, którego należy bronić, lecz dobrem, którym należy się dzielić.”

Leon XIV, encyklika Magnifica humanitas, nr 25

„Unikajmy słów, które upokarzają albo przeciwstawiają jednych drugim. Wybierajmy jasność, która oświeca, a także szczerość, która otwiera drogi.”

Leon XIV, encyklika Magnifica humanitas, nr 14

Tak właśnie chcemy rozmawiać podczas spotkań synodalnych.

Najpierw zapraszamy i zbieramy głosy — zgłoszenia uczestników, proponowane tematy, pytania oraz anonimowe „Karty głosu parafianina”.

Od września do listopada — trzy spotkania odbędą się w niedziele: 20 września, 18 października i 8 listopada 2026 r., zawsze o godz. 13.30, po Mszy św. o godz. 12.30, w sali na plebanii. Każde potrwa nie dłużej niż około dwóch godzin i połączy część modlitewną ze spokojną rozmową w małych grupach.

Wspólnie wybierzemy sprawy najpilniejsze — spróbujemy przejść od rozpoznania problemów do konkretnych propozycji dla parafii i Archidiecezji.

Owocem będzie krótka synteza parafialna — najważniejsze tematy i wnioski zostaną przedstawione na poziomie dekanalnym, a następnie przekazane do dalszych prac Synodu.

Na początku 2027 roku — parafialny zespół synodalny wybierze dwie osoby do zespołu dekanalnego.

Nie chodzi tylko o listę zmian — to także możliwość poznania innych parafian i spokojnego przedstawienia własnych pytań.

Możemy lepiej zrozumieć inne pokolenia — i uczyć się rozmowy pomimo różnic — przydatnej także w rodzinie, pracy i codziennych konfliktach.

Od problemów do konkretnych propozycji — nie wszystko zależy od parafii ani od Archidiecezji, ale część rzeczy możemy zrobić wspólnie, jeśli uczciwie je nazwiemy.

„Dla chrześcijanina bowiem wyjście z ciasnego świata własnych interesów i zaangażowanie — na miarę własnych możliwości — na rzecz dobra wspólnego jest wartością nienegocjowalną, podobnie jak obrona życia.”

Leon XIV, encyklika Magnifica humanitas, nr 59

Dla nieobecnych — anonimowa „Karta głosu parafianina” — można odpowiedzieć na wszystkie albo tylko wybrane pytania i wrzucić kartę do oznaczonej skrzynki.

Można wybrać temat z Vademecum lub podać zupełnie inny — wszystkie odpowiedzi przeczytamy, uporządkujemy tematycznie i uwzględnimy w parafialnej syntezie.

Nie mówimy tego, co — jak nam się wydaje — ktoś chciałby usłyszeć — zależy nam na szczerym głosie, wypowiadanym spokojnie i z troską o wspólnotę.

Jeżeli widzicie coś dobrego — przyjdźcie pomóc to zachować i rozwijać.

Jeżeli coś Was boli, rozczarowało albo zniechęciło — przyjdźcie i spróbujcie spokojnie o tym opowiedzieć.

Jeżeli macie pomysł na zmianę — podzielcie się nim.

Jeżeli nie macie gotowej odpowiedzi — przyjdźcie posłuchać innych i razem jej szukać.

„nie lękajmy się pobrudzić sobie rąk na placu budowy naszych czasów.”

Leon XIV, encyklika Magnifica humanitas, nr 16

„być budowniczymi komunii, a nie architektami wieży Babel;”

Leon XIV, encyklika Magnifica humanitas, nr 16

Nasza parafia też jest takim placem budowy — jest wspólnym dobrem, za które — choć na różne sposoby — wszyscy jesteśmy odpowiedzialni.

Kontakt i dodatkowe informacje — pytania, uwagi, propozycje oraz chęć udziału można przekazać osobiście osobom odpowiedzialnym za etap parafialny albo wysłać na adres SVAW.powazki@gmail.com. Informacje o Synodzie w parafii są również dostępne na stronie https://parafia.stare-powazki.pl/.

Dostępne materiały — przy wyjściu z kościoła można otrzymać ulotkę z informacjami i danymi kontaktowymi oraz „Kartę głosu parafianina”. Wypełnioną kartę można włożyć do oznaczonej skrzynki pod chórem, przy wejściu do kościoła, obok prasy katolickiej.

Zaproście rodzinę, sąsiadów i nieobecnych dziś parafian — zwłaszcza tych, którym nie są obojętne sprawy wiary i życie naszej parafii.

Osobiste zaproszenie dociera najdalej — tam, gdzie nie dotrze ogłoszenie, ulotka ani strona internetowa.

„Dlatego zachęcam wszystkich, a w sposób szczególny wiernych świeckich, aby nie bali się konfrontować z rzeczywistością, by umieli wzajemnie się słuchać i z mocą podejmowali własną odpowiedzialność za budowanie społeczeństwa bardziej ludzkiego i braterskiego.”

Leon XIV, encyklika Magnifica humanitas, nr 91

Dziękujemy za zainteresowanie — zapraszamy do rozmowy i wspólnego udziału w Synodzie.

Prosimy o pytania, uwagi i propozycje — także krytyczne oraz dotyczące tematów, których dotąd nie wymieniliśmy. Można przekazać je podczas spotkań, osobiście osobom odpowiedzialnym za etap parafialny, pocztą elektroniczną albo na „Karcie głosu parafianina”.

Tekst opiera się na oficjalnych materiałach V Synodu Archidiecezji Warszawskiej, dokumentach Kościoła oraz przywołanych badaniach i danych statystycznych:

• List wielkopostny Arcybiskupa Metropolity Warszawskiego
• Vademecum V Synodu Archidiecezji Warszawskiej
• Najważniejsze wątki wynikające z konsultacji Synodu 2021–2024
• Leon XIV, encyklika Magnifica humanitas
• Pew Research Center, The Age Gap in Religion Around the World
• CBOS, Religijność młodych na tle ogółu społeczeństwa
• GUS, Rodziny w Polsce w świetle wyników NSP 2021

Urząd Statystyczny w Warszawie, Panorama dzielnic Warszawy w 2023 r.