Dwie minuty dla Słowa

I Niedziela Wielkiego Postu

Duch wyprowadził Jezusa na pustynię, aby był kuszony przez diabła. A gdy pościł już czterdzieści dni i czterdzieści nocy, poczuł w końcu głód.

Wtedy przystąpił kusiciel i rzekł do Niego: «Jeśli jesteś Synem Bożym, powiedz, żeby te kamienie stały się chlebem».

Lecz On mu odparł: «Napisane jest: „Nie samym chlebem żyje człowiek, ale każdym słowem, które pochodzi z ust Bożych”».

Wtedy wziął Go diabeł do Miasta Świętego, postawił na szczycie narożnika świątyni i rzekł Mu: «Jeśli jesteś Synem Bożym, rzuć się w dół, napisane jest bowiem: „Aniołom swoim da rozkaz co do ciebie, a na rękach nosić cię będą, byś przypadkiem nie uraził swej nogi o kamień”».

Odrzekł mu Jezus: «Ale napisane jest także: „Nie będziesz wystawiał na próbę Pana, Boga swego”».

Jeszcze raz wziął Go diabeł na bardzo wysoką górę, pokazał Mu wszystkie królestwa świata oraz ich przepych i rzekł do Niego: «Dam Ci to wszystko, jeśli upadniesz i oddasz mi pokłon».

Na to odrzekł mu Jezus: «Idź precz, szatanie! Jest bowiem napisane: „Panu, Bogu swemu, będziesz oddawał pokłon i Jemu samemu służyć będziesz”».

Wtedy opuścił Go diabeł, a oto przystąpili aniołowie i usługiwali Mu.

(Mt 4, 1-11)

Kuszenie szatańskie polega na wmawianiu nam, że ciągle potrzebujemy czegoś nowego, że ciągle nam mało. Nawet kiedy praktycznie wszystko mamy, zły, zawsze w mniejszym lub większym stopniu wmówi nam, że czegoś nam brakuje. Chodzi oczywiście o rzeczy, o posiadanie, o ciągłe budzenie w sobie chciwości.

A czego nie mamy?

może czasu

może łaski

może poczucia sensu

może czasu na lekturę Pisma Świętego

może uzdrowionych relacji

Czas, żeby posłuchać Boga i zatęsknić za tym czego naprawdę nie mamy. Czas na nowe zaufanie Panu. Na nowy pokarm – Żywe Słowo.