Dwie minuty dla Słowa

czwartek II tygodnia Wielkiego Postu

„Żył pewien człowiek bogaty, który ubierał się w purpurę i bisior i dzień w dzień świetnie się bawił. U bramy jego pałacu leżał żebrak okryty wrzodami, imieniem Łazarz. Pragnął on nasycić się odpadkami ze stołu bogacza; nadto i psy przychodziły i lizały jego wrzody. Umarł żebrak, i aniołowie zanieśli go na łono Abrahama. Umarł także bogacz i został pogrzebany. Gdy w Otchłani, pogrążony w mękach, podniósł oczy, ujrzał z daleka Abrahama i Łazarza na jego łonie. I zawołał: Ojcze Abrahamie, ulituj się nade mną i poślij Łazarza; niech koniec swego palca umoczy w wodzie i ochłodzi mój język, bo strasznie cierpię w tym płomieniu. Lecz Abraham odrzekł: Wspomnij, synu, że za życia otrzymałeś swoje dobra, a Łazarz przeciwnie, niedolę; teraz on tu doznaje pociechy, a ty męki cierpisz. A prócz tego między nami a wami zionie ogromna przepaść, tak że nikt, choćby chciał, stąd do was przejść nie może ani stamtąd do nas się przedostać. Tamten rzekł: Proszę cię więc, ojcze, poślij go do domu mojego ojca. Mam bowiem pięciu braci: niech ich przestrzeże, żeby i oni nie przyszli na to miejsce męki. Lecz Abraham odparł: Mają Mojżesza i Proroków, niechże ich słuchają. Nie, ojcze Abrahamie – odrzekł tamten – lecz gdyby kto z umarłych poszedł do nich, to się nawrócą. Odpowiedział mu: Jeśli Mojżesza i Proroków nie słuchają, to choćby kto z umarłych powstał, nie uwierzą”. (Łk 16,19-31)

No właśnie

Mamy Mojżesza i proroków

Mamy Pismo Święte

Bóg objawia w nim jak kochać, że miłość najważniejsza, że drogą do Boga drugi człowiek.

Nie trzeba szukać sensacji, fascynować się duchami ani ciałami.

Trzeba ufać, bo sam Bóg do nas mówi swoim słowem

Zaufanie to podstawa, żeby przeżyć nawrócenie. To podstawa, żeby ze spokojnym sumieniem odejść z tego świata, a wcześniej żyć na nim bez zamroczonego pieniędzmi zapatrzenia w siebie.

Co Cię dzisiaj powstrzymuje przed byciem dobrym ?

Masz odwagę kochać?

Dajesz innym serce?

Jesteś dla kogoś darem?

Masz jeszcze czas, żeby w tym Wielkim Poście zmienić serce z bogatego na ubogie, czyli takie, które ufność pokłada u Boga.